donderdag 16 juli 2015

Melk voor elk?



De melk is op. Ik sta in mijn ochtendjas, voor de koelkast, tevergeefs naar de melk te zoeken. Gelukkig hoef ik niet naar de winkel. We hebben een tank waar 24.000 liter melk in kan.

Ik pak een grote pan met deksel van de plank en loop naar de schuur. Daar schop ik mijn pantoffels uit en steek mijn blote voeten in rubberlaarzen. Ik voel iets hooiachtigs in mijn voetzolen prikken, maar ik heb geen zin om sokken te halen. Jouke, de hond, komt enthousiast op me af rennen. Hij ziet de pan en weet wat er gaat gebeuren.

Samen lopen we richting ligboxstal. Daarachter is het tanklokaal. Ik hoor dat de melker nog bezig is. Dat is mooi, want dan kan ik de melk uit de voorkoeler halen. Daarin wordt de melk verzameld, die op dit moment gemolken wordt. Verser kan niet. Ik trek een rubberen slang los en de melk bruist naar buiten. In een paar tellen is de pan vol. Te vol, want als ik over de drempel stap, mors ik een plens. Jouke is er meteen bij om het, al kwispelend, op te likken.

‘Foei,’ roep ik, want melk is niet goed voor honden. Sommigen zeggen dat melk ook niet goed voor mensen is. Ik ken persoonlijk Afrikaanse vluchtelingen die diarree krijgen van melk, omdat ze dat sinds hun peutertijd ontwend zijn. Het lichaam heeft in zo’n geval niet meer de benodigde enzymen om melk af te breken. Voor de doorsnee Nederlander is melkconsumptie echter geen probleem. Mijn puberdochter vindt echter van wel en volgt de nieuwste trend: ze drinkt sojamelk.

Sojamelk! Dat moet vanuit Zuid Amerika worden aangesleept, terwijl wij hier prachtige beesten hebben rondlopen, die voor ons gras omzetten in een lokaal natuurproduct. Onze koeien lopen de hele zomer buiten, in kruidenrijk gras en krijgen nauwelijks bijgevoerd.
We zijn hier trots op, want niet alle melk uit Nederland is van dezelfde kwaliteit. Veel boeren houden hun koeien binnen, waar ze van alles bijgevoerd krijgen, alsof het varkens zijn! Het gemaaide gras wat die voorgeschoteld krijgen, is super snel opgekweekt en er is geen blaadje smalle weegbree, zuring, of klaver in te vinden. De melk van deze koeien heeft een hele andere samenstelling en smaakt lang zo lekker niet. 

Ik loop terug naar huis en houd de pan zo rechtop mogelijk voor me uit, zodat er niet weer melk over de rand klotst. Jouke loopt met zijn staart in de lucht, zigzaggend, voor me uit. Zo nu en dan blaft hij naar een zwaluw, die rakelings over hem heen scheert. Het is alsof ze hem plagen. Een schuchter zonnetje komt achter een grote grijze wolk vandaan. Ik hoor de koeien loeien, die in de rij voor de melkstal staan. Zij brengen en ik haal. Wat is dat toch prettig geregeld!


Groentje

Geen opmerkingen:

Een reactie posten