maandag 19 februari 2018

Opgeruimd staat netjes.




Mijn boer is aan het rubberen. Zo noemen wij het schoonmaken van het erf met een rubberen schuif, die aan de verreiker bevestigd is. Hij is druk bezig, terwijl het helemaal niet vies is. Ik wuif naar hem, maar hij ziet me niet. Zo fanatiek is hij.
‘Joehoe!’ roep ik.
Nu remt hij wel en draait het raampje naar beneden.
‘Wat is er?’
‘Waarom rubber je? Hebben we een feestje?’
‘Beslist geen feestje. We krijgen de FUMO op visite.’

FUMO staat voor Friese Uitvoeringsdienst Milieu en Omgeving. Deze instantie controleert bedrijven, of ze zich wel aan de regels houden. Ik zie ze nog voor de deur staan: een verbolgen meneer en mevrouw in uniform. Compleet  met handboeien en pepperspray.

Wij composteerden gras voor onze potstal. Dat is een milieuvriendelijke activiteit, omdat de ruige mest, die daarmee in de potstal ontstaat, wordt gebruikt om het land mee te bemesten. Dat is heel goed voor de bodem. Bovendien komen er veel insecten op af en daar smullen de weidevogels weer van.

Het probleem was echter dat dat gras in een grote bult naast de boerderij lag. Dat zag er niet netjes uit. Eerlijk gezegd, hadden we al een waarschuwing gekregen, maar door allerlei belangrijker werkzaamheden, zoals kuilen en mest uitrijden, lag het er nog.
‘Schandalig,’ was het commentaar en er werd met een dwangsom van tienduizenden euro’s gedreigd.  Om een lang verhaal kort te maken: ze zijn nog twee keer teruggekomen, maar na veel gesoebat en gedoe, kregen we net niet een bekeuring.

En nu komen ze dus weer. Het is inmiddels al twee jaar geleden, maar we staan vast op de zwarte lijst. En als ze willen, kunnen ze altijd iets vinden.
Mijn boer is inmiddels, met de verreiker, bij de sleufsilo aangekomen. Daar wordt de wintervoorraad kuil voor de koeien opgeslagen en die is net op. Er ligt alleen nog wat verrot spul achterin. Dat wil hij nog even opruimen in verband met de erfafspoeling. Als er water op valt, loogt dit afval namelijk uit en daarvan krijg je vies water in de sloot. Dat wil je natuurlijk niet én er staat een boete op.

Geconcentreerd op de schuif, rijdt mijn boer, stapvoets, strak langs de kant. Hij zit op het puntje van zijn stoel, het hoofd naar rechts gedraaid. Dan komt hij met de verreiker net tegen het hoekje van de sleufsilo.
Wam!
Hij knalt naar voren en slaat met zijn hoofd tegen het raam. Helemaal daas stopt hij het voertuig en wankelt naar het woonhuis.

Daar staat een vriendelijke meneer op de stoep, die bezorgd naar het welzijn van mijn boer informeert. Verbaasd kijken we naar het identiteitsbewijs dat hij ons ondertussen voorhoudt: hij is van de Fumo… De beste man inspecteert het hele bedrijf en is tevreden. Het kleine beetje kuilafval dat er nog ligt, neemt hij voor lief.
Bij de avondmaaltijd proosten we op de goede afloop. We kunnen er maar niet over uit: een inspecteur met gezond boerenverstand!



Groentje

Geen opmerkingen:

Een reactie posten