woensdag 17 april 2019

Samen draad zetten





Onze hond Jouke heeft het druk gehad. We hebben een stukje land aan de weg met stroomdraad afgezet en daar staan nu onze paarden. Met hun nieuwe zomervacht, glanzend in het zonlicht en hun  speels gedartel in het lentegras, trekken ze veel bekijks. Voorbijgangers stoppen geregeld om de Friezen te lokken en zelfs even te aaien. Voor een rechtgeaarde waakhond is dat verontrustend. Jouke maakt het woedend!
Hij blafte dan ook tot we er allemaal gek van werden.

Het draadzetten hebben mijn boer en ik vanmorgen gedaan. Dat klinkt onschuldig, maar dit soort klussen kunnen zomaar in een huwelijkscrisis ontaarden.
Draad zetten, is overigens boeren jargon voor paaltjes in de grond drukken en er stroomdraad bij langs spannen. Vroeger sloeg men de paaltjes met een voorhamer in de grond, maar tegenwoordig zijn er handiger hulpmiddelen.
Wij gebruiken een verreiker, of een “verarmer”, zoals mijn boer het noemt, want het ding is vaak kapot en reparatie is kostbaar. Toch is het de meest gebruikte machine van de boerderij, want hij kan van alles. Enfin, het ding heeft een uitschuifbare arm die moeiteloos paaltjes de grond in jaagt. Alsof je cocktailprikkers in een blokje kaas zet. Dat wil nog beter als de bak aan de telescooparm gevuld is met iets zwaars, modder bijvoorbeeld. Dus daar had mijn boer even wat van opgeschept.
Mijn enige taak was om de paaltjes recht te houden. 

Simpel toch?

“Houd die paal recht!,” schreeuwde mijn boer uit het raampje van de cabine.
“Hij is recht!” schreeuwde ik terug.
(Je moet wel schreeuwen om boven het geraas van de motor uit te komen.)
“Wat?!” vroeg mijn boer.
“Hij is recht!” 

Ik zag het ding langzaam de grond in zakken: scheef.

“Meer naar rechts!” riep ik.
“Welke rechts? Je moet gebaren!”

Ik wapperde naar rechts met mijn rechterhand, terwijl ik met links tegen de paal aan drukte.
De grote bak die angstwekkend dichtbij, boven mijn hoofd zweefde, begon nu te wiebelen. Daardoor viel er modder naar beneden. Om dat niet in mijn nek te krijgen, probeerde ik mijn capuchon op te zetten.

“Vasthouden!”

In een regen van aardkluiten pakte ik de paal weer vast en oefende zoveel mogelijk tegendruk uit. Zonder succes.

“We trekken hem er weer uit en beginnen opnieuw!” riep mijn boer.

En toen moesten we er nog twintig.

Maar het is gelukt. De paarden hebben een mooie plek en wij zitten inmiddels vredig in de tuin. Voor de eerste keer dit jaar. Jouke ligt tussen de paardenbloemen te hijgen.

Eindelijk rust.

Maar dan springt hij plotseling op en gaat tekeer. Wat is er nu weer aan de hand? 
We volgen de blik van onze hond en zien hoog, boven in de lucht.... een zwaluw! Twee zwaluwen zelfs. Ze zijn er weer!
Ik roep Jouke en geef hem een knuffel. Voor ons haal ik een biertje.

De winter is nu echt verleden tijd.


Groentje




1 opmerking:

  1. Hallo allemaal, mijn naam is Ophélie Aurélien Ik woon bij het Choco-verhaal in België. Ik was gewond en had een gebroken hart toen er zeven maanden geleden een groot probleem ontstond tussen mij en mijn man. zo verschrikkelijk dat hij de zaak voor de rechter bracht voor een scheiding. Hij zei dat hij nooit meer bij hem wilde wonen en dat hij niet meer van me hield. Dus pakte hij het huis uit en zorgde ervoor dat ik en mijn kinderen veel pijn leden. Ik probeerde al mijn mogelijke middelen om hem terug te krijgen, na veel bedelen, maar alles was invail. En hij bevestigde dat hij zijn beslissing nam en dat hij me nooit meer zou zien. Dus op een avond, toen ik terugkwam van het werk, ontmoette ik een oude vriend van mij die ook met mijn man in hetzelfde bedrijf werkte, dat hij me belde en me vroeg wat het probleem is met mijn man. Dus legde ik alles aan hem uit, dus vertelde hij me dat de enige manier om mijn man terug te krijgen is om een ​​spell caster te bezoeken omdat het echt voor hem werkte. Dus ik geloofde nooit in een spreukgieter, maar ik had geen andere keuze dan zijn advies op te volgen. Toen gaf hij me een e-mail doctorosagiede75@gmail.com een ​​spingieter die hij bezocht. Dus de volgende ochtend stuurde ik een bericht naar de e-mail die hij me gaf, en de spellmeester verzekerde me dat ik mijn man binnen twee dagen terug zou krijgen als ik zijn instution zou volgen, dus deed ik alles wat hij me vroeg. De volgende ochtend, zo verrassend, belde mijn man die me de afgelopen zeven maanden niet had gebeld om me te vertellen of er een andere manier was om terug te komen in mijn leven. Gedurende 7 maanden Drosagiede maar met een glimlach op mijn gezicht, zodat hij terug in mijn leven kwam, met veel liefde en vreugde, verontschuldigde hij zich voor zijn fout en voor de pijn die hij mij en onze kinderen veroorzaakte. Vanaf die dag was onze relatie sterker dan voorheen, ik zou je adviseren als je problemen hebt om hem geluk te stellen.

    BeantwoordenVerwijderen